متن آهنگ ۳۵ از رضا صادقی

متن آهنگ ۳۵ از رضا صادقی

دم سال تحویل توی کوچه ی ما یکی چشم به راهه یه مادر که بچه اش تو عکس جوونیش مثله قرص ماهه خودم دیدم هر سال که این سبزه ها رو براش کاشته با عشق هنوز لای قرآن واسش عیدیاشو نگه داشته با عشق سی و پنج ساله یه شاخه شقایق توی هفت سینه سی و پنج ساله که دور خوشی هاش یه میدون مینه سی و پنج ساله یه شاخه شقایق توی هفت سینه سی و پنج ساله که دور خوشی هاش یه میدون مینه امیدش نمرده سی و پنج ساله که حالش همینه دلش بی قراره هنوزم تو شب هاش پر از خواب جنگه الان چند ساله نمی بینه چشماش و گوشش به زنگه همین آرزوشه یه بار دیگه دستاشو محکم بگیره همین آرزوشه می خواد خنده هاشو ببینه بمیره سی و پنج ساله یه شاخه شقایق توی هفت سینه سی و پنج ساله که دور خوشی هاش یه میدون مینه سی و پنج ساله یه شاخه شقایق توی هفت سینه سی و پنج ساله که دور خوشی هاش یه میدون مینه امیدش نمرده سی و پنج ساله که حالش همینه ♪