متن آهنگ مرثیه عاشقانه از رضا یزدانی

متن آهنگ مرثیه عاشقانه از رضا یزدانی

غروبا تو چشم مردم، که دارن می رن به خونه یه ترانه هست که هیچوقت، کسی اون رو نمی خونه غروبا تو دل مردم پره از حرف نگفته قصه ی این همه دیو و این همه زیبای خفته گنبد سرد قصه، کبود تازیانه س وقت طلوع تازه، تو ریتم این ترانه س تو انجماد این شب، چشمات شعله ور کن که این چراغ مرده، منتظر زبانه س نفس نفس صدام کن، بذار که خوش صداشم که بی صدا شکستن، آفت این زمانه س ستاره رو خبر کن، سایه رو در به در کن چشم تو چلچراغ ضیافت شبانه س غزل غزل رسیدم به غربت نگاهت وقت سفر نگاه تو بهترین بهانه س محرم راز من باش، مرثیه ساز من باش که با صدای سبزت، مرثیه عاشقانه س نفس نفس صدام کن، بذار که خوش صداشم که بی صدا شکستن آفت این زمانه س ستاره رو خبر کن، سایه رو در به در کن چشم تو چلچراغ ضیافت شبانه س مرهم این هراسی (نفس نفس صدام کن، بذار که خوش صداشم) بی بی ناشناسی (که بی صدا شکستن آفت این زمانه س) صدام کن آی صدام کن، اسم تو محرمانه س (ستاره رو خبر کن، سایه رو در به در کن) اسم تو محرمانه س (چشم تو چلچراغ ضیافت شبانه س) صدام کن، صدام کن، صدام کن نفس نفس صدام کن، بذار که خوش صداشم که بی صدا شکستن آفت این زمانه س ستاره رو خبر کن، سایه رو در به در کن چشم تو چلچراغ ضیافت شبانه س ♪