متن آهنگ وقتی که بیداری سخته از رضا یزدانی

متن آهنگ وقتی که بیداری سخته از رضا یزدانی

♪ وقتی که بیداری سخته تو یه دنیای شلخته تبر گرسنه چوب مهربون‌ترین درخته وقتی این صدای مغرور توی واژه‌های مجبور بغض پنهون ترانه است پشت یه درخت انگور لااقل بذار بخوابم وقتی که صدای جنگل از تو کوچه های تنبل واضحه بسه دویدن بسه پای پره تاول وقتی می‌خورم به بن‌بست تو دلم تنور و کوره اس جز تو رویای تو رفتن مگه راه دیگه‌ای هست لااقل بذار بخوابم ♪ وقتی عمرمون قراره توی بیداری تلف شه بهترین راهه که آدم مثل اصحاب کهف شه بذار آسوده بخوابم روی فواره ی بازوت من دچارم به خیالت حتی اینجا توی تابوت کمکم کن با تو شاید ارغوانی تر بتابم ارغوانی تر بخندم ارغوانی تر بخوابم بغلم کن شاید از تو عطر نارنگی بگیرم بغلم کن شاید این بار بوی زندگی بگیرم ♪ من طرفدار سکوتم من فراری از سقوطم اما یه عمر مریض قصه‌های تو گلوتم وقتی حتی این ترانه با یه حال عاشقانه نفسش گرفته یعنی خود خاورمیانه لااقل بذار بخوابم ♪ توی عکس من بگو سیب سلفی با ستاره خوبه واسه من به سر دویدن حتی بی اشاره خوبه اگه آخرم سقوطه مدل فواره خوبه با تو بودن، با تو بودن آره خوبه، آره خوبه لااقل بذار بخوابم ♪ وقتی عمرمون قراره توی بیداری تلف شه بهترین راهه که آدم مثل اصحاب کهف شه بذار آسوده بخوابم روی فواره ی بازوت من دچارم به خیالت حتی اینجا توی تابوت کمکم کن با تو شاید ارغوانی تر بتابم ارغوانی تر بخندم ارغوانی تر بخوابم بغلم کن شاید از تو عطر نارنگی بگیرم بغلم کن شاید این بار بوی زندگی بگیرم ♪