متن آهنگ امتحان از فرشاد

متن آهنگ امتحان از فرشاد

خاموشم توو واقعیت این خیال بی هویت حقیقت شد رفت توو سینم مست از خود بی خودیم مسحور سحر دیدن سحرم بار کلی چشم رو دوشمه نباید بشکنه کمرم قمرم نور بده همه چراغ هارو کشتن عقبم من از خودم ولی آینده توو بغلم من عاشق رقص ولی سازها ناکوکن می کوبونم توو خودم بمونه سال ها ناقوسم با همه وجود میدرم جامه سیم بشه موهای تنم پی رویا هی کابوس ندیدنم میکشم آرشه رو بدن بیاد صدا پوستم ناخن بلرزونه مو رو هارمونی ها دوست شن من رهبر چوب به دست نوازنده نیستم سمفونی بی رهبرم که لباس ساز می پوشم من خودمو نمی بینم شاید صدام برسه به گوشای صورت هایی با چشم های نابینا تووی عصر تیرگی تار میشه تصویرم ولی شاید صدام شاید شاید شاید صداش در بیاد بعدها اگه اون کسی که اینا میگن من نباشم چی؟ نخ نما شم چی؟ توو نیازشون به یه قهرمان واقعی من ادا شم چی؟ کشف رمز ناجی با چی راهی بانی میکنم خالی بازی توو دنیای آخر الزمان بی کفایتی چطور باید کافی باشی؟ یه دنیا جنگه توو سرم صلح چطور فرا بخونم ته کشیده غذای روحم سرنوشت اجباری ادامه دادن شده بلای جونم طلای شهر دود اندودم اگه هیچوقت نفهمن ارزشمند بودم من فنا شم چی؟ اگه بعدها توو تاریخ بدنام بشم چی؟ بکنم آباد خودم تنها بشم چی؟ میگن می تونست نکرد یا نمی تونست کرد؟ باعث کنده شدن سرها بشم چی؟ دستور واسه شکنجه ی تن ها بشم گیاهای سبز بسوزن از تابشم اگه تووی کتاباشون تووی آینده بازیچه ی سود آور دست ها بشم چی؟ دست من روی رگ گردن لغزش ضعیفه نبضش پریده رنگش از سوراخ های گشاد بینیش بیرون زده سرخی جرات داغ کرسی قدرت روبروم یه دریا از یخه دل من مال زدن و تبخیر آب های ساکن همیشه سرد من پایان میدم این کد من شما میکنم این خودو به سیاهی لشکر ها بگین من بازی می کنم این رلو بیخیال سودو ضررم بیخیال پر پر زدنم من عطار میسازم با جدا کردن روح از بدنم پهلوون پنبه های شهرو رهنمود دهنده های خلقو انقدر گدازه تووی سینمه که سیاه میکنم با دود از دهنم برای درد هایی که کشیدم فرداهایی که نچشیدم این جیغ جنون انزجار و من مسئول ارتکابش تنها راه رسیدن من به انتقام اومدم که بگ... ♪