متن آهنگ وقتیکه بچه بودم از فرهاد

متن آهنگ وقتیکه بچه بودم از فرهاد

وقتی که بچه بودم پرواز یک بادبادک می بردت از بام های سحر خیزی ی پلک تا نارنج زاران خورشید وقتی که بچه بودم خوبی زنی بود که بوی سیگار میداد و اشک های درشتش از پشت عینک با قرآن می آمیخت آه آن روز های رنگین آه آن روزهای کوتاه وقتی که بچه بودم آب و زمین و هوا بیشتر بود و جیرجیرک شب ها در خاموشی ماه آواز می خواند وقتی که بچه بودم در هر هزاران و یک شب یک قصه بس بود تا خواب و بیداری خوابناکت سرشار باشد آه آن روز های رنگین آه آن روزهای کوتاه آه آن روز های رنگین آه آن فاصله های کوتاه آن روز ها آدم بزرگ ها و زاغ های فراغ این سان فراوان نبودند وقتی که بچه بودم مردم نبودند آن روزها وقتی که بچه بودم غم بود اما آن روزها آن روز ها آدم بزرگ ها و زاغ های فراغ این سان فراوان نبودند وقتی که بچه بودم مردم نبودند آن روزها وقتی که بچه بودم غم بود اما کم بود ♪