متن آهنگ سلام من به حسین و به کربلای حسین از محمود کریمی

متن آهنگ سلام من به حسین و به کربلای حسین از محمود کریمی

سلام من؛ به حسین و به کربلای حسین تمام عالم امکان؛ شود فدای حسین حسین حسین… حسین حسین… خدا به پنجه ی مشکل گشای اصغر داد تمام سلطنت خویش؛ در ازای حسین بی همگان به سر شود؛ بی تو به سر نمیشود داغ تو دارد این دلم؛ جای دگر نمی شود خدا بلند نمود است آن لوایی که منقش است و به صاحب اللوای حسین حسین پشت سر مادر است، در محشر به هر که اهل بهشت است؛ در قفای حسین سلام من؛ به حسین و به کربلای حسین تمام عالم امکان؛ شود فدای حسین مگر به کربلا؛ کفن به غیر بوریا نبود؟ مگر حسین تشنه لب، عزیر مصطفی نبود؟ بی همگان به سر شود؛ بی تو به سر نمیشود داغ تو دارد این دلم؛ جای دگر نمی شود به رغم سکه اصحاب کهف معتبر است هنوز در همه جا؛ سکه بلای حسین سلام من؛ به حسین و به کربلای حسین تمام عالم امکان؛ شود فدای حسین مگر کسی که کشته شد؛ تنش برهنه می کنند؟ مگر که کهنه پیرهن، به پیکرش روا نبود