متن آهنگ چوبی قدیم و گلمی از مسعود بختیاری

متن آهنگ چوبی قدیم و گلمی از مسعود بختیاری

تو به دیر و مو به دیر، ای شـلیل کـه وسته میونه مر خدا طاقت بده، ای شلیل دل هردومونه تو ز که بیو به لم، ای شلیل مو ز برافتو آخی هردومون سهده دلیم، ای شلیل سیر بخوریم او کاشکی که مو بیدم، ای شلیل مرغ منه حوشت ورچیدم خیرده برنج، آی شلیل زیر نعل کوشت کاشکی مو کوگی بیدم، آی شلیل تو چی چشمه سارون کاشکی تو گلی بیدی، آی شلیل مو اور بهارون شو دراز و مه بلند، ای شلیل دلم نیگره جا هرکی منجامون نشست، ای شلیل دلس چی دلم با چه به ای دلم کنم، خیلی دردمنده چی کنار سر ره، پر کدس نمنده شـلـیل (دختر مو بلند) تو به دور و من به دور ای شلیل کوه افتاده مابین مگه خدا طاقت بده دل هردومون رو تو از کوه بیا پایین، من از برافتو (منطقه‌ی رو به آفتاب) هردومون سوخته دلیم، سیر بخوریم آب کاشکی که من بودم ای شلیل، مرغ توی حیاط خونه‌ات بر می‌چیدم خورده برنج، ای شلیل از زیر پاشنه‌ی کفشت کاشکی من کبکی بودم، ای شلیل تو مثل چشمه‌ساران کاشکی تو گلی بودی، ای شلیل من ابر بهاری شب دراز و ماه بلند، دلم جا نمی‌گیره (طاقت نمیاره) هرکس بینمون نشست، ای شلیل دلش مثل دلم بشه چه به این دلم بکنم، خیلی دردمنده مثل کنار سر راه، برگ بهش نمونده