متن آهنگ ایستگاه آخر از کامران مولایی

متن آهنگ ایستگاه آخر از کامران مولایی

با چشمای خسته من با پلکهای بسه من از عشق تو خوابم پرید تا باز شد این پنجره من قفل های بی کلید من زائرای ناامید مردن برای عشق تو از ناامیدی بهتره با اینکه میدونم بدم راهی شهر مشهدم تو این دوروز زندگی بی حرص دنیا بگذره هم عاشقم هم عاقلم هم با سرم هم با دلم راهی شدم که صحن تو هم عقل هم دل می بره از عشق تو از انتظار با یه قطار بی قرار چند ایستگاه بی کسی تا ایستگاه اخره با بغض های تو گلوش با غصه های روبروش یک عمر می خونه برات این آدم بی حنجره با اینکه میدونم بدم راهی شهر مشهدم تو این دوروز زندگی بی حرص دنیا بگذره هم عاشقم هم عاقلم هم با سرم هم با دلم راهی شدم که صحن تو هم عقل هم دل می بره